Λένε πως ο καλός καπετάνιος φαίνεται στη φουρτούνα. Στα αυτοδιοικητικά μας πράγματα, ωστόσο, φαίνεται πως ανακαλύψαμε μια νέα κατηγορία<<καπετανέων:>>
Αυτούς που, μόλις αρχίζουν τα δύσκολα και πλησιάζει η κορύφωση της τουριστικής σεζόν, επιλέγουν να εγκαταλείψουν το σκάφος, ντυμένοι τον μανδύα του θιγμένου.
Είναι πράγματι εντυπωσιακό το πώς, μερικές διαφωνίες για τις αποφάσεις της δημοτικής αρχής επιστρατεύονται ως η τέλεια δικαιολογία για μια ηρωική –πλην όμως εντέχνως προσχεδιασμένη– έξοδο. Μόνο που πίσω από τα μεγάλα λόγια και τις θεατρινίστικες ευαισθησίες, κρύβεται μια πραγματικότητα που «καίει» τον δήμο μας και τους συνδημότες μας.
Όταν δίνεις μάχες προεκλογικά, όταν τάζεις λαγούς με πετραχήλια και κινείς γη και ουρανό για να εξασφαλίσεις μια θέση ευθύνης και μια αντιδημαρχία, το ελάχιστο που οφείλεις είναι να κάτσεις και να στρωθείς στη δουλειά. Αντί γι' αυτό, τι βλέπουμε σήμερα; Μια αποχώρηση που αφήνει τον δήμο εντελώς έκθετο στην πιο κρίσιμη καμπή του έτους.
Τα ερωτήματα που ζητούν απαντήσεις είναι αμείλικτα:
Το νερό και οι γεωτρήσεις:
-Πού βρίσκονται οι νέες γεωτρήσεις που θα ξεδιψάσουν τον τόπο τώρα που οι απαιτήσεις πολλαπλασιάζονται; Ποια μέτρα λήφθηκαν πριν την «ένδοξη» παραίτηση;
-Ο βιολογικός καθαρισμός: Είναι έτοιμος να δεχτεί τον όγκο της τουριστικής περιόδου ή αφέθηκε στην τύχη του, με τον κίνδυνο μιας περιβαλλοντικής και υγειονομικής βόμβας να κρέμεται πάνω από τα κεφάλια μας;
-Ο στόλος της καθαριότητας: Είναι τα δημοτικά οχήματα 100% συντηρημένα και ασφαλή για τους εργαζόμενους και τους πολίτες, ή κινούμαστε στα όρια του ρίσκου;
-Τα ογκώδη και οι παρανομίες: Ποιος εποπτεύει υπεύθυνα την κατάσταση με τα ανεξέλεγκτα μπάζα και τα ογκώδη αντικείμενα που αμαυρώνουν την εικόνα του δήμου μας;Οι σαλτιμπάγκοι του βασιλιά;Ή οι αφανείς υπάλληλοι;
Η διαχείριση της καθημερινότητας και της καθαριότητας δεν είναι πεδίο για μικροπολιτικά καπρίτσια. Όταν επιλέγεις να φύγεις τώρα, αφήνοντας πίσω σου εκκρεμότητες που απειλούν την εικόνα και τη λειτουργία ολόκληρου του δήμου μέσα στο καλοκαίρι, δείχνεις κάτι πολύ συγκεκριμένο: ότι το προσωπικό σου εγώ μπήκε πάνω από το κοινό συμφέρον.
Ας κρατήσουμε, λοιπόν, καλή σημείωση. Γιατί οι καιροί περνούν γρήγορα και οι επόμενες κάλπες δεν αργούν. Όταν ο ίδιος άνθρωπος θα εμφανιστεί ξανά –με τον οποιονδήποτε συνδυασμό– ζητώντας την ψήφο των πολιτών, το ερώτημα θα είναι ένα και ξεκάθαρο:
!!Πόσο έγκυρος, φερέγγυος και αξιόπιστος μπορεί να είναι για το μέλλον αυτού του τόπου κάποιος που, όταν τα πράγματα ζόρισαν, προτίμησε να κάνει «πολιτική ορειβασία» αντί να μαζέψει τα σκουπίδια και να εξασφαλίσει το νερό των συνδημοτών του;
Γιατί η ιστορία δεν γράφεται από αυτούς που δραπετεύουν όταν το νερό φτάνει στο κατάστρωμα, αλλά από εκείνους που μένουν να το αδειάσουν. Και το καλοκαίρι, όπως και η κάλπη, είναι πάντα αμείλικτα.
