«Είσαι Έλληνας, τι προσκυνάς; Εμείς και στους Θεούς, όρθιοι μιλάμε!» γράφει ο Νίκος Καζαντζάκης.
Μια υπόθεση από το Σείσι Λασιθίου φέρνει ξανά στο προσκήνιο το μεγάλο ζήτημα της εκτός σχεδίου δόμησης και τις συνέπειες που έχει η σημερινή πολεοδομική αβεβαιότητα για ιδιοκτήτες ακινήτων σε ολόκληρη τη χώρα.
Η αμφισβήτηση της οικοδομησιμότητας εκτός σχεδίου γηπέδων, μετά και την απόφαση 176/2023 του Συμβουλίου της Επικρατείας, έχει δημιουργήσει ένα σύνθετο τοπίο για ιδιοκτήτες, μηχανικούς, συμβολαιογράφους και επενδυτές. Ακίνητα που αποκτήθηκαν επί δεκαετίες με βάση συγκεκριμένους κανόνες, αλλά και οικοδομικές άδειες που είχαν εκδοθεί από τις αρμόδιες υπηρεσίες, βρίσκονται πλέον στο επίκεντρο μιας μεγάλης συζήτησης για το τι ισχύει και τι μπορεί να ισχύσει στο εξής.
Ο Τίτος Κάββαλος, εκπροσωπώντας 33 ιδιοκτήτες στο Σείσι του Δήμου Αγίου Νικολάου, καταγράφει τις θέσεις και τις ενστάσεις του, παραθέτοντας το νομοθετικό πλαίσιο από το 1928 μέχρι σήμερα και επικαλούμενος τις παρεμβάσεις θεσμικών φορέων που ζητούν λύσεις για την εκτός σχεδίου δόμηση.
Το βασικό ερώτημα είναι πλέον τι γίνεται με τις περιουσίες που αποκτήθηκαν, μεταβιβάστηκαν και αξιοποιήθηκαν με βάση το εκάστοτε ισχύον νομικό πλαίσιο και σήμερα αντιμετωπίζουν ένα διαφορετικό καθεστώς.
Παράλληλα, το ίδιο το Κράτος είχε αποδεχθεί αυτές τις πράξεις δικαιοπραξίας, μέσω της καταβολής φόρου μεταβίβασης και της νόμιμης μεταγραφής τους στο Υποθηκοφυλακείο. Οι πολίτες προχώρησαν στις συγκεκριμένες αγορές και μεταβιβάσεις βασιζόμενοι στο ισχύον θεσμικό πλαίσιο και στις διαδικασίες που το ίδιο το Κράτος είχε θεσπίσει.
Πίσω από τη νομική αντιπαράθεση υπάρχουν ιδιοκτήτες που βλέπουν την αξία των ακινήτων τους να εκμηδενίζεται και να εξαϋλώνεται εν μία νυκτί, επενδύσεις που παραμένουν σε αναμονή και οικογένειες που αδυνατούν να αξιοποιήσουν περιουσίες τις οποίες θεωρούσαν οικοδομήσιμες.
Η υπόθεση του Σεισίου αποτελεί ένα χαρακτηριστικό παράδειγμα ενός ζητήματος με ευρύτερες διαστάσεις, που αφορά την ασφάλεια δικαίου, την προστασία της ιδιοκτησίας και την ανάγκη για σαφείς και ενιαίους κανόνες.
Παράλληλα, το ζήτημα δεν αφορά μόνο την οικονομική διάσταση της ιδιοκτησίας, αλλά και το μέλλον ολόκληρων περιοχών της ελληνικής περιφέρειας. Σε τόπους όπως η Κάρπαθος, η Κάσος και άλλα νησιά που χρειάζονται στήριξη ώστε να μην ερημώσουν, η αδυναμία αξιοποίησης της γης μπορεί να λειτουργήσει ως «ταφόπλακα» για την ανάπτυξη και την παραμονή των κατοίκων, με χαρακτηριστικό παράδειγμα εγκατάλειψης τη νήσο Σαρία.
περισσότερα εδώ https://ecopress.gr
