ΟΙ ΑΓΝΩΣΤΟΙ ΣΤΡΑΤΙΩΤΕΣ ΤΗΣ ΕΛΔΥΚ 1974 ΤΕΛΙΚΗ ΣΥΛΛΕΚΤΙΚΗ ΕΚΔΟΣΗ 2019
Κυκλοφορεί από 20 Ιουνίου 2019 και διατίθεται μόνο
κατόπιν παραγγελίας
Το βιβλίο αυτό είναι η 7η και τελική συλλεκτική έκδοση του 2019. Είναι
1700 σελίδες και περιέχει 700 νέες σελίδες από τις προηγούμενες εκδόσεις
με 3.000 και πλέον φωτογραφίες, με 1.500 και πλέον μαρτυρίες πολεμιστών
της 1ης γραμμής για την ΕΛΔΥΚ, την Πράσινη Γραμμή και την Εθνοφρουρά.
Είναι ο πολεμικός φάκελος της Κύπρου του 1974.
Ο συγγραφέας
Αθανάσιος Γρηγορίου Χρυσάφης (πολεμιστής της ΕΛΔΥΚ) μεγάλωσε στο Παλαιό Χωριό της Νικήτης Χαλκιδικής γεννήθηκε στον Γεροπάτανο , σ΄αυτή την έκδοση ενσωμάτωσε
500 περίπου σελίδες για την ιστορία της Πράσινης Γραμμής, του 211
Τάγματος Πεζικού και άλλων επικουρικών δυνάμεων που μαζί με την ΕΛΔΥΚ
κράτησαν ελεύθερη τη Λευκωσία στον 2ο ΑΤΤΙΛΑ. Το ρεπορτάζ για την
Πράσινη Γραμμή και οι μαρτυρίες αυτές είναι έργο του τραυματία Κώστα
Μεταξά, πολεμιστή του 1ου Λόχου του 211 Τ.Π. και σημερινό Πρόεδρο του
Συνδέσμου «ΜΑΧΗΤΕΣ του 1ου Λόχου του 211 Τ.Π. 1974».
Το βιβλίο αυτό και
οι μαρτυρίες είναι πέρα για πέρα αληθινές και βάζει μια μόνιμη τάξη από
την πρώτη μέχρι την τελευταία μέρα του πολέμου στα αληθινά γεγονότα και
χτυπάει αλύπητα την παραχάραξη της ιστορίας του 1974, που έγινε και
γίνεται εσκεμμένα από τους προδότες αρχιπραξικοπηματίες των Αθηνών, των
σημερινών συνοδοιπόρων τους και τα φερέφωνά τους σε διάφορους
εκδοτικούς οίκους, που έφεραν τους Τούρκους εγκληματίες πολέμου στην
Κύπρο, αφήνοντας ανοιχτές τις κερκόπορτες να εισβάλουν, να καταστρέψουν,
να σκοτώσουν, να βιάσουν και να διχοτομήσουν την Κύπρο.
ΤΟΤΕ ΗΤΑΝ Η ΩΡΑ
ΠΟΥ ΕΔΡΑΣΑΝ ΟΙ ΠΡΟΔΟΜΕΝΟΙ ΗΡΩΕΣ ΤΗΣ ΠΡΩΤΗΣ ΓΡΑΜΜΗΣ! ΠΑΝΤΕΛΩΣ
ΕΓΚΑΤΑΛΕΛΕΙΜΜΕΝΟΙ ΚΑΙ ΠΑΝΤΕΛΩΣ ΑΓΝΩΣΤΟΙ ΜΕΧΡΙ ΚΑΙ ΣΗΜΕΡΑ.
Οι γνωστοί
αρχιπραξικοπηματίες και αρχιπροδότες ήταν κρυμμένοι στα υπόγεια της
ντροπής της Μαλούντας καθ΄όλη τη διάρκεια του πολέμου και οι μικροί
αξιωματικοί και στρατιώτες στην πρώτη γραμμή. Το βιβλίο διατίθεται μόνο
κατόπιν παραγγελίας γιατί έχει τυπωθεί σε πολύ λίγα συλλεκτικά αντίτυπα.
Αθανάσιος Γρηγορίου Χρυσάφης Καθηγητής Φυσικής Αγωγής ΕΛΔΥΚάριος Πολεμιστής 1974 «Θα νικήσουμε; Θα νικηθούμε;
Ο Καζαντζάκης απαντάει: “Δεν έχει σημασία. Πολέμα!”».
τηλ 6970067544
Eκδόσεις : ΧΡΥΣΑΦΗΣ ΑΘΑΝΑΣΙΟΣ
Ημ. Έκδοσης:06/2019
Θα κυκλοφορήσει 20 Ιουνίου 2019.Ημ. Έκδοσης:06/2019
Λόγω περιορισμένου αριθμού της έκδοσης είναι δεκτές προ-παραγγελίες.
ISBN: 9786188269118
Εκδότης:
Ιδιωτική Έκδοση
Λεπτομέρειες βιβλίου
Ημερομηνία Έκδοσης:
30/5/2019
Συγγραφέας:
ΧΡΥΣΑΦΗΣ ΓΡΗΓ.ΑΘΑΝΑΣΙΟΣ
Σελίδες:
1700
ΟΙ ΑΓΝΩΣΤΟΙ ΣΤΡΑΤΙΩΤΕΣ ΤΗΣ ΕΛΔΥΚ ΤΟΥ 211 Τ.Π. ΚΑΙ ΤΗΣ ΕΘΝΟΦΡΟΥΡΑΣ 1974
Το βιβλίο καταγράφει τη μαρτυρία του συγγραφέα και
άλλων επιζώντων πολεμιστών της ΕΛΔΥΚ 1974 με επίκεντρο τη μάχη γύρω από
το στρατόπεδο της ΕΛΔΥΚ στην Α΄ και Β΄ φάση της εισβολής. Δεν
πρόκειται για ένα επαγγελματία συγγραφέα. Και δεν είναι ένα συνηθισμένο
βιβλίο εξιστόρησης μιας στρατιωτικής μάχης. Το βιβλίο αποτελεί
ζωντανή μνήμη γεμάτη αίμα, πόνο, αυταπάρνηση και πικρή αλήθεια. Είναι
άλλος ένας Τύμβος, όπως εκείνον στην Μακεδονίτισσα, που θα ορθώνεται
αγέρωχος μέσα στο χρόνο για να συντρίβει κάθε προσπάθεια παραποίησης
της ιστορικής αλήθειας.
Το βιβλίο είναι συγκλονιστικό και βαθιά ανθρώπινο με όλη τη σημασία των λέξεων. Δεν πρέπει όμως να ειπωθούν πολλά διότι οφείλει ο αναγνώστης να βιώσει αυτό το ταξίδι μόνος του και χωρίς προειδοποιήσεις.
Για να νοιώσει τη δίψα του κατακαλόκαιρου καθώς θα
τρέχει μέσα στον φλεγόμενο κάμπο με τους Ελδυκάριους στην επίθεση στο
Κιόνελι.
Για να αισθανθεί την εγκατάλειψη και την προδοσία από τα υποχείρια της χούντας.
Για να ψηλαφήσει την αγωνία του βαριά τραυματία που
κρατάει τα έντερα του έξω και θα πρέπει να διασχίσει ακάλυπτος και
βαλλόμενος το Ανατολικό χωράφι.
Για να κλάψει όταν το παλληκάρι σκοτώνεται και η μάνα του με την κοπελιά του τον καρτερούν στη Νέα Σμύρνη.
Για να γελάσει όταν ο Σιμίτας κι ο Βαλερτζής,
στοιχηματίζοντας για ένα φραπέ, αρπάζουν το πολυβόλο και όρθιοι έξω από
το όρυγμα καθηλώνουν το επερχόμενο κύμα των Μεχμετζίκ.
Η κορύφωση της τραγωδίας αλλά και του μεγαλείου:
Καθώς τα τουρκικά άρματα ανεβαίνουν στο ύψωμα Β΄ στη δεύτερη φάση της
εισβολής, οι Ελδυκάριοι παραμένουν ανυποχώρητοι μέσα στα ορύγματα με
μόνο εφόδιο τον ατομικό τους οπλισμό. Σε κάποιους τα ραδιοφωνάκια
πιάνουνε σταθμούς στην Αθήνα που παίζουν λαϊκά τραγούδια… Εκείνη την
ώρα συντελείται η κορύφωση του μεγαλείου της ψυχής: μια φούχτα
παλληκάρια συνειδητοποιούν το ύστατο χρέος απέναντι στην Ιστορία του
Ελληνισμού.
Το βιβλίο αυτό θα μπορούσε να είχε άλλο τίτλο. Όπως,
«Η υπέρβαση των ανθρώπινων ορίων», «Οι νεκροί ζωντανοί αντιστέκονται»,
«Στην κόλαση της ΕΛΔΥΚ»,
«Πόνος κι αγάπη Πατρίδας».
https://efylakas.wordpress.com
Ο Κύριος Αθανάσιος Χρυσάφης, μιλά για την κατάσταση της Κύπρου και για τα πολεμικά γεγονότα, τα οποία έζησαν οι μαχητές.
Πρώτο μέρος.
Ο Κύριος Αθανάσιος Χρυσάφης, μιλά για την κατάσταση της Κύπρου και για τα πολεμικά γεγονότα, τα οποία έζησαν οι μαχητές.
Δεύτερο μέρος
.
ΑΘΑΝΑΣΙΟΣ ΧΡΥΣΑΦΗΣ, ΕΛΔΥΚ, 16-8-74 ,Η ΜΑΧΗ ΤΩΝ ΜΑΧΩΝ.
Η εκπομπή Ζώνη Πυρός με θέμα: Ξεχασμένοι Στρατιώτες ΕΛΔΥΚ. Καλεσμένος
στην εκπομπή ο Χρυσάφης Αθανάσιος. Η εκπομπή προβλήθηκε στην Εγνατία
Τηλεόραση στις 10/12/14. Περισσότερα από εδώ
Β' ΑΤΤΙΛΑΣ/ 13-8-74 / ΣΤΡΑΤΟΠΕΔΟ ΕΛΔΥΚ/ Ο ΘΑΝΑΣΗΣ ΧΡΥΣΑΦΗΣ ΘΥΜΑΤΑΙ Ο ΛΟΧΙΑΣ ΤΗΣ ΕΛΔΥΚ ΠΕΡΙΓΡΑΦΕΙ ΤΙΣ ΑΓΡΙΕΣ ΩΡΕΣ ΜΕΣΑ ΣΤΟ ΕΛΛΗΝΙΚΟ ΣΤΡΑΤΟΠΕΔΟ, ΑΠΟ ΤΙΣ 13-8-74 ΩΣ ΤΟ ΤΕΛΟΣ ΤΗΣ ΤΡΑΓΩΔΙΑΣ.
Η πρώτη έκδοση του βιβλίου του Θανάση Χρυσάφη, 500 περίπου σελίδων, και με τον ίδιο τίτλο (Οι άγνωστοι στρατιώτες της ΕΛΔΥΚ) έγινε το 2007. Ακολούθησαν και άλλες επαυξημένες εκδόσεις, το 2009 και το 2014, για να φτάσουμε στην παρούσα, που ο συγγραφέας ονομάζει τελική συλλεκτική έκδοση, και που ξεπερνά σε έκταση τις 1300 σελίδες.
Το βιβλίο περιλαμβάνει δεκάδες μαρτυρίες Ελδυκάριων που πολέμησαν στην Κύπρο, το καλοκαίρι του 1974, εκατοντάδες φωτογραφίες, από την προπολεμική περίοδο της ΕΛΔΥΚ, τον πόλεμο και μεταπολεμικές και έχει εμπλουτιστεί με μαρτυρίες και Κυπρίων πολεμιστών, από άλλα μέτωπα και μονάδες που αντιμετώπισαν την τουρκική εισβολή. Πρόκειται, ουσιαστικά, για το βιβλίο των στρατιωτών της ΕΛΔΥΚ, με συγκλονιστικές αφηγήσεις, ειδικά για τις επικές απέλπιδες πολύνεκρες μάχες, σώμα με σώμα, των εγκαταλελειμμένων Ελδυκάριων στις 16 Αυγούστου 1974, αλλά και σε όσες προηγήθηκαν. Από τους κοινούς τόπους των αφηγήσεων και τα πιο πικρά παράπονα, η εγκατάλειψη των στρατιωτών από την ελληνική πολιτεία.
Ο Θανάσης Χρυσάφης είναι Χαλκιδικιώτης, γεννημένος στον Γεροπλάτανο και μεγάλωσε στη Νικήτη Χαλκιδικής , πριν καταταγεί στο στρατό και σταλθεί να υπηρετήσει στην ΕΛΔΥΚ, είχε πάρει, το 1972, το πτυχίο του Γυμναστή.
Ένα από τα στοιχεία που θα συγκινήσει τον αναγνώστη από τις αφηγήσεις των Ελδυκάριων στο βιβλίο είναι η οξυμένη αίσθηση της συντροφικότητας και της αυτοθυσίας ανάμεσά τους, αλλά και η βαρύτητα της τοπικής καταγωγής. Στην Κύπρο το 1974 σκοτώθηκαν Ελλαδίτες από όλες τις περιοχές της χώρας, όμως περιοχές όπως η Ηλεία, η Καρδίτσα, η Πέλλα, η Χαλκιδική, η Κρήτη, κ.ά. είχαν μεγαλύτερη συμμετοχή στον φόρο του αίματος.
Ξεχωρίζουν από τον ογκωδέστατο τόμο τυχαία δυο μικρά αποσπάσματα, ενδεικτικά του συνόλου των αφηγήσεων, αλλά και όσων σύντομων γράφτηκαν παραπάνω. Και τα δύο αποσπάσματα αναφέρονται στην «υπερμάχη», όπως την ονομάζει ο Θ. Χρυσάφης, της 16ης Αυγούστου 1974, όπου η ΕΛΔΥΚ έχασε 73 άντρες και άλλους δέκα η Εθνική Φρουρά, στα ίδια υψώματα.
Μαρτυρία λοχία Μανώλα Άγγελου του 2ου λόχου της 103 σειράς από την Καλάνδρα Χαλκιδικής:
«(…) Μετά τον ηρωικό θάνατο του διμοιρίτη μου αρχιλοχία Μπινάκη Γεώργιου εκτελούσα καθήκοντα προσωρινού διμοιρίτη μέχρι που ήρθε και ανέλαβε ο μόνιμος αρχιλοχίας Μπόσινας Παναγιώτης από την Καλαμάτα, ένα πραγματικό παλικάρι. Με κράτησε δίπλα του μέχρι την τελευταία στιγμή. όταν μετακινήθηκα για νερό μέσα στους καπνούς είδα και μίλησα για τελευταία φορά τον πατριώτη μου λοχαγό από τη Βάλτα Κασσάνδρας Σταμπουλή Βασίλειο. Τον είχε στείλει ο στρατοπεδάρχης αντισυνταγματάρχης Σταυρουλόπουλος να μας ρωτήσει αν έχουμε πυρομαχικά. Με φώναξε: «Μανώλα, γύρνα στο όρυγμά σου να προφυλαχθείς γιατί θα μείνεις σαν αγραφύλακας στην αμπουλιάνα (λιβάδι). Αφού με συμβούλεψε στα χαλκιδικιώτικα να φυλάγομαι, χάθηκε μέσα στους καπνούς να μιλήσει με τους αξιωματικούς του 2ου λόχου. Ήταν υπασπιστής του αντισυνταγματάρχη Σταυρουλόπουλου και μεγάλο παλικάρι.
Όταν αργότερα, την ίδια μέρα, εγώ σώθηκα και έμαθα ότι σκοτώθηκε ο λοχαγός, κάθησα κάτω από μια ελιά και έκλαψα σαν μικρό παιδί.»
Μαρτυρία του στρατιώτη του 2ου λόχου της ΕΛΔΥΚ Βλαχόπουλου Νίκου, από τη Λειβαδιά:
«(…) Στην ανηφόρα του κολλεγίου κουβαλούσε τον τραυματία Γιαρμή, από τη Συκιά Χαλκιδικής ο λοχίας του λόχου μας και φίλος μου Μανώλας Άγγελος, από την Καλάνδρα Χαλκιδικής, που ανήκε στη διμοιρία του Μπόσινα, προς το μέρος μας. Οι δυνάμεις του τον εγκατέλειψαν, ζήτησε βοήθεια. Έτρεξε ο Γιαννέλης Αποστόλης από τον Άγιο Νικόλαο Χαλκιδικής και τον παρέλαβε αυτός. Τον έσερνε κυριολεκτικά, μέτρο-μέτρο. Όμως σε μια λακκούβα της ανηφόρας βαλλόμασταν από το 11ο Τ.Σ. Ο Γιαννέλης αγκαλιά με τον Γιαρμή έμειναν μέσα στη λακκούβα. Ο Μπαρλάς που περνούσε σερνάμενος δίπλα αλαφιασμένος λέει στον Γιαννέλη: «Μας έφαγαν τα σκυλιά, προχώρα!» Τότε ο Γιαννέλης ούρλιαζε, στον φίλο του Μπαρλά: «Έλα δω να βοηθήσεις και ας σκοτωθούμε όλοι μαζί. Εγώ δεν αφήνω τον φίλο μας εδώ αβοήθητο.» Έτσι βοήθησε και ο Μπαρλάς και ο Γιαρμής σώθηκε, αν και έφαγε και άλλη σφαίρα στο μπούτι.(…)»
ΕΦΘΑΣΕ ΣΤΗΝ ΚΥΠΡΟ ΣΤΙΣ 19 ΙΟΥΛΙΟΥ 1974 ΚΑΙ ΜΕ ΤΟ ΞΗΜΕΡΩΜΑ ΤΗΣ 20ης ΙΟΥΛΙΟΥ 1974 ΚΛΗΘΗΚΕ ΝΑ ΥΠΕΡΑΣΠΙΣΤΕΙ ΤΑ ΙΕΡΑ ΤΗΣ ΧΩΜΑΤΑ
Ο Λοχίας (ΠΖ) Παύλος Παυλούδης ήταν «107άρης». Ανήκε, δηλαδή, στους 400 περίπου Ελδυκάριους που πέρασαν για πρώτη φορά την πύλη της ΕΛ.ΔΥ.Κ. το απόγευμα της 19ης Ιουλίου 1974, αντικαθιστώντας τους «Παλιούς», της 103 σειράς, που έφυγαν με το «Λέσβος» την ίδια μέρα από το λιμάνι της Αμμοχώστου για το–όπως νόμιζαν–ταξίδι απολύσεως.
Όπως όλοι οι Ελδυκάριοι που έφτασαν στην Κύπρο στις 19 Ιουλίου 1974 δεν πρόλαβαν καν να αντιληφθούν τι είχε προηγηθεί, να καταλάβουν τι ακριβώς έγινε στο προηγηθέν πραξικόπημα, να περπατήσουν για δύο ώρες στη Λευκωσία, να αισθανθούν τον Κυπριακό αέρα, να νιώσουν τον τονισμό και τη χροιά της Κυπριακής διαλέκτου. Το πρώτο τους ξύπνημα στην Κύπρο ήταν από τα Τουρκικά αεροπλάνα!
Για την τριήμερη Υπέρ-μάχη της ΕΛ.ΔΥ.Κ. την 14, 15 και 16 Αυγούστου 1974, στη μαρτυρία του ο πατριώτης του Στρατιώτης του 4ου Λόχου Πιπεράς Δημήτριος της 103 σειράς μεταξύ άλλων αναφέρει: «..Μετά το όρυγμα που καταστράφηκε την προηγούμενη μέρα και τραυματίστηκε ο συμπολεμιστής μου, ήταν ένα άλλο όρυγμα με κορμούς δένδρων και μέσα ήταν ο Λοχίας Παυλούδης Παύλος, συμπατριώτης μου από τον Άγιο Νικόλαο Χαλκιδικής. Ήταν 107άρης και δεν ξέρω γιατί, έμεινε μόνος του στο όρυγμα, εκείνη την ημέρα.
Όμως, σε μια φάση, ανάμεσα από τα βλήματα που έπεφταν και τις ριπές, άκουσα τη φωνή του να με φωνάζει: «Πατρίδα, έλα στο δικό μου όρυγμα, είμαι μόνος. Έλα να έχω παρέα. Το όρυγμά μου είναι καλό. Είναι από κορμούς φτιαγμένο». Πραγματικά κατάλαβα ότι αυτός ο πατριώτης μου, Πολεμιστής, ο Λοχίας Παυλούδης ένιωθε πολύ μόνος… και είχα σκοπό με την πρώτη ευκαιρία να μετακινηθώ στο δικό του όρυγμα. Τον είχα γνωρίσει πολύ λίγο γιατί ήταν νέος, αλλά επειδή ήταν πατριώτης μου και συμπαθέστατος, τον είχα σχεδόν υπό την προστασία μου..
Δυστυχώς όμως, μετά από λίγο, δίπλα μας και από την άλλη μεριά, χτυπήθηκε το όρυγμα που ήταν μέσα ο Λοχίας Ζερκούλης Σωτήρης από τη Βάγια Θηβών. Ούρλιαζε από τον πόνο, τον έπιασε αμόκ. Κανείς δεν μπορούσε να τον βοηθήσει. Μας "έραβαν" με ριπές και βλήματα παντός τύπου. Είχα στο σακίδιο μου δύο μεγάλες γάζες. Τις έβγαλα και προσπάθησα να βγω από το όρυγμα να πάω να βοηθήσω τον Ζερκούλη. Μόλις βγήκα και σύρθηκα λίγο μέσα στις ριπές ένα μαχητικό αεροπλάνο βούτηξε πάνω από τα κεφάλια μας, γλύφοντας τα δέντρα του Στρατοπέδου και γάζωνε με τα πολυβόλα του. Ανάμεσα σε μένα και τον Ζερκούλη άνοιξε μια λωρίδα με χώμα, σαν αυτές που ανοίγουν τα τρακτέρ στα χωράφια!
Εν τω μεταξύ ο Ζερκούλης με τους αγκώνες κινούμενος όπισθεν αργά και επώδυνα έφτασε σ’ένα άλλο όρυγμα που ήταν μέσα δύο άλλα παιδιά. Ετσι από μακριά τους φώναξα και τους έριξα τις γάζες προς το όρυγμά τους.. Τότε είδα τον έναν να σκίζει το πουκάμισο και να προσπαθεί να βοηθήσει τον Ζερκούλη.. Ξανασύρθηκα στο όρυγμά μου. Ένα θραύσμα μεγάλο από όλμο ήρθε εξασθενημένα και χώθηκε από το στήθος μου, μέσα στο πουκάμισο, προς την κοιλιά μου. Ηταν σαν να με έκαψαν με καυτό σίδερο. Το έπιασα και το πέταξα. Κάηκαν τα χέρια μου.. χώθηκα στο όρυγμα. Καθώς ξαναέμπαινα στο όρυγμα, όλα γύρω μου φαινόταν ζοφερά και τρομακτικά. Ηταν ένα μακάβριο σκηνικό. Μια έμπαινα στην ψυχολογία ότι θα τα καταφέρω να σωθώ και μετά η τέλεια απελπισία. Ενιωθα σαν να παίζαμε σε μια ταινία τρόμου και θανάτου. Ο αγαπημένος υπόκωφος ήχος των βλημάτων του Πυροβολικού μας, που περνούσαν πάνω από τα κεφάλια μας και έσκαζαν ανάμεσα στα Τούρκικα άρματα, και αυτός είχε σταματήσει. Όταν λίγα βλήματα δικά μας ξαναπέρασαν, γλύκαναν για λίγο την ψυχή μου, σαν παλιά ξεχασμένα ερωτικά γράμματα που τα ξαναδιαβάζεις..
Ο Κύπριος Λοχαγός Λούης Ιωαννίδης με τρεις-τέσσερις Κύπριους μπαζουκιστές φύλαγαν το δρόμο Γερόλυκου-ΕΛ.ΔΥ.Κ.- Λευκωσίας, που περνούσε νότια, κολλητά στο Στρατόπεδό μας. Εστησαν ενέδρα στα άρματα και αυτά δίσταζαν να προωθηθούν από εκεί..
Όλα τα παραπάνω μέσα από την δραματική αφήγηση του Στρ. Πιπερά Δημήτρη, μαρτυρούν τα όσα διαδραματίστηκαν στο Στρδο της Ηρωϊκής ΕΛ.ΔΥ.Κ. την τελευταία ημέρα του πολέμου. Δυστυχώς ο Λοχίας (ΠΖ) Παύλος Παυλούδης εγκλωβίστηκε πολεμώντας με γενναιότητα τους Τούρκους εισβολείς, αλλά τραυματίστηκε και δεν τα κατάφερε να απαγκιστρωθεί μέσα από την πύρινη κόλαση. Οι Τούρκοι παρότι τραυματίας μαζί με άλλους 15 συμπολεμιστές του επίσης τραυματίες του 4ου Λόχου τους έδεσαν τα χέρια με σύρματα πίσω από την πλάτη και τους οδήγησαν 1500 μ. Βορειοδυτικά του Κιόνελι όπου τους εκτέλεσαν εν ψυχρώ με μία σφαίρα στο κεφάλι, ρίχνοντας τα άψυχα κορμιά τους μέσα σε τάφρο.
Τα οστά του Πάυλου Παυλούδη και άλλων συμπολεμιστών του εντοπίστηκαν το έτος 2019 στην περιοχή, ταυτοποιήθηκαν και έγινε η επιστροφή τους στον Αγ. Νικόλαο Χαλκιδικής, όπου και τάφηκε με τιμές Ηρωα τον Δεκέμβριου του ίδιου έτους! Αθάνατος! Αθάνατοι και οι Συμπολεμιστές του!
---------------------------
Από το βιβλίο "ΟΙ ΑΓΝΩΣΤΟΙ ΣΤΡΑΤΙΩΤΕΣ ΤΗΣ ΕΛ.ΔΥ.Κ. ΤΟΥ 211 Τ.Π. ΚΑΙ ΤΗΣ ΕΘΝΟΦΡΟΥΡΑΣ 1974" των α) Αθανασίου Γρ. Χρυσάφη Πολεμιστή-Τραυματία ΕΛ.ΔΥ.Κ. | Ελλάδα, Τηλ. 6970 067544 β) Κώστα Μεταξά Πολεμιστή-Τραυματία και Προέδρου του Συνδέσμου «ΜΑΧΗΤΕΣ 1ου Λόχου 211 Τ.Π. 1974» | Κύπρος, Τηλ. 99919885.
Το βιβλίο που κοσμεί και την βιβλιοθήκη της Διεύθυνσης Ιστορίας Στρατού (ΔΙΣ) του ΓΕΣ, έχει ιστορική αξία, είναι συλλεκτικό, μη κερδοσκοπικού σκοπού, και διατίθεται σε συμβολική τιμή από επιλεγμένα βιβλιοπωλεία στην Ελλάδα και την Κύπρο.
©Αθανάσιος Γρ. Χρυσάφης | ιδιωτική έκδοση ISBN 978-618-82691-1-8.
