Oταν το 1966 ο πρόεδρος της Ποδοσφαιρικής Ομοσπονδίας του Μεξικού, Γκιγιέρμο Κανιέδο, εγκαινίαζε το «Στάδιο των Αζτέκων» στην πόλη του Μεξικού, δεν ήταν καθόλου φειδωλός
στα λόγια: «Οι Βραζιλιάνοι κατασκεύασαν το Μαρακανά το 1950. Είναι τεράστιο, εντυπωσιακό, μαγικό. Αλλά εμείς θέλαμε να φτιάξουμε κάτι ακόμα καλύτερο». Ο αρχιτέκτονας, Πέδρο Ραμίρες Βάσκες, το αποκαλούσε καθρέφτη της μεξικάνικης κοινωνίας και σύμβολο δημοκρατίας, υποσχόμενος ότι οι θεατές, από οποιαδήποτε θέση και αν βρίσκονταν, θα είχαν εξαιρετική θέα.Στο γήπεδο των Αζτέκων δόθηκε, λοιπόν, η τιμή να είναι αυτό που θα ανοίξει το Μουντιάλ του 2026. Στις εξέδρες δεν θα βρεθούν 114.000 φίλοι της μπάλας, όπως σε παλιότερες δεκαετίες, αφού οι κανονισμοί ασφαλείας έχουν αλλάξει και οι «σουίτες» για τους VIP απαιτούν άπλετο χώρο. 72.766 θέσεις είναι η επίσημη χωρητικότητά του και θα είναι όλες γεμάτες, όταν το Μεξικό θα υποδέχεται τη Νότια Αφρική το απόγευμα της Πέμπτης. Για πολλούς Μεξικανούς το όνειρο να βρεθούν εντός του ήταν απλησίαστο, με το φθηνότερο εισιτήριο να κοστίζει 500 δολάρια, αρκετά περισσότερο από τον βασικό μισθό στη χώρα.
Το Μεξικό θα είναι, λοιπόν, για τρίτη φορά διοργανωτής ενός Μουντιάλ, αλλά όχι ο αποκλειστικός, όπως το 1970 και το 1986, όταν και είχε πάρει τελευταία στιγμή τη θέση της Κολομβίας που δήλωσε κώλυμα. Μόλις 13 από τα συνολικά 104 ματς του τουρνουά (5 στο Μέξικο Σίτι, 4 στο Μοντερέι και 4 στη Γκουανταλαχάρα) θα γίνουν εδώ, αλλά οι «τρελοί» με το ποδόσφαιρο Μεξικανοί αυτή τη φορά -με εξαίρεση ίσως κάποια παιδιά που συνεχίζουν να ονειρεύονται- μοιάζουν λιγότερο ενθουσιασμένοι. Έχουν τους λόγους τους για αυτό και δεν είναι μόνο το γεγονός ότι η ομάδα με την πράσινη φανέλα, παρούσα και στα επτά τελευταία Μουντιάλ, δεν κατάφερε ποτέ να πάει πέρα από την φάση των 16.
